5 oktober 2011 GR 573 Botrange - Solwaster Patrick
6:10 wijst de wekker aan wanneer ondergetekende zijn ogen opentrekt. Onmiddellijk klaarwakker want de bus vertrekt om 6 u 30!!! Heb ik de wekker niet gehoord of heeft de mekaniek gefaald, wie zal het zeggen? Het Guinessboek of Records zal het waarschijnlijk niet halen maar toch ben ik nog nooit zo vlug geweest om op tijd te zijn. Met de hulp van mijn vrouwtje (boterhammen klaarmaken, auto voorzetten, … waarvoor dank) slaag ik er toch in om 5 minuten voor de afreis op post te zijn. Bus For You is bijna volledig gevuld en de laatste passagiers komen toe. Maar wat blijkt, de busmaatschappij heeft mijn mail niet gelezen om een bus van 54 personen te sturen i.p.v. 50. Gelukkig zijn er 2 van de 52 ingeschrevenen niet komen opdagen (ziek en overslapen) zodat we met een propvolle car kunnen vertrekken. Een omleiding op de Aalsterse steenweg zorgt er voor dat we een aantal binnenwegen verkennen om uiteindelijk op de autoweg te geraken. De file in het Brusselse valt al bij al nog mee zodat we rond halftien neerstrijken in Botrange. In het natuurparkcentrum Hoge Venen – Eifel kunnen we nog vlug een plasje maken en een weinig later zijn we op pad richting Signaal van Botrange, met zijn 694 m het hoogste punt van België. We klimmen niet op de uitkijktoren maar trekken verder naar de Fagne de Polleur. De Venen staat geboekt als een gevaarlijk en verraderlijk gebied. Om toch in het hart van de echte venen te kunnen doordringen is een leerpad aangelegd met houten vlonders. Het blijft echter opletten want hier en daar vertonen ze wat slijtage en zijn er wat plankjes aan vervanging toe. Na deze doortocht duiken we de bossen in. Een oneffen pad tussen voornamelijk naaldbomen leidt ons naar de ‘Six Hêtres’. Hier vertrekt ook de GR 56 naar Malmédy. 2 km verder komen we terug in de bewoonde wereld. Bianca heeft een café op de kop kunnen tikken en als we rechts een bierwinkel opmerken stappen we uitgedroogd naar binnen. De waardin ziet ons verschrikt komen en begint in de haren te krabben. Wat blijkt nu: we zitten in het verkeerde café. De afgesproken plaats ligt nog enkele honderden meter lager op dezelfde weg. Daar aangekomen zijn de plaatsjes vlug ingenomen zodat een deel van de groep besluit om toch maar naar de eerste herberg terug te keren.
Na de werken van barmhartigheid (hongerigen spijzen en dorstigen laven) zoeken we de vallei van de Hoëgne op. Wegens instortingsgevaar op het pad links van het riviertje zijn we verplicht om de rechterkant te nemen. Het pittoreske, ruwe bospad is niet echt lastig, maar gaat voortdurend op en neer over boomwortels en rotsgedeelten. Na dit mooi stukje natuur bereiken we de brug van Belleheid waar de variante van de GR 573 van over de brug ons komt vervoegen. We volgen nu de Hoëgne niet meer maar klimmen uit de vallei naar het eerstvolgende dorp Solwaster, tevens ons eindpunt. De topogids vermeldt een café in het dorp maar in de praktijk is daar weinig van te merken. Gelukkig kent onze chauffeur zijn pappenheimers en is er voldoende vocht op de bus ter beschikking.
De terugreis verloopt voorspoedig zodat we op een deftig uur terug in Zottegem zijn. Ook dit keer konden we genieten van een heerlijk weertje en van een mooi stukje natuur op een traject vol afwisseling.
Bij deze zou ik een warme oproep willen doen aan mensen die zich al dan niet geroepen voelen om ook eens het verslag van de GR-tocht te maken. Ik ben er zeker van dat er nog onontgonnen talent schuilt in onze groep stappers.