9 november 2011 GR 12 Bergen-op-Zoom - Zandvliet Patrick
Deze keer ben ik wel wakker op tijd. Twee wekkers moesten daarvoor zorgen en met succes. Alweer een volle bus zet zich om 7 uur stipt, zoals het Egmont past, op weg naar Nederland. Nu eens niet richting Brussel met zijn dagelijks verkeersleed, maar we vrezen even voor soortgelijke verkeersellende aan de Kennedytunnel. Al bij al valt de drukte nog mee maar op de plaats van bestemming is het even zoeken. De GPS stuurt de bus onder een brug die te laag blijkt te zijn. Er zit niets anders op dan om te rijden en na wat rondtoeren besluiten we de weg toch maar eens te vragen. De vriendelijke Nederlander stuurt ons eerst terug naar de bewuste brug maar na het bekijken van ons vehikel geeft hij een uitgebreide uitleg langs een omweg. Mijn harde schijf wordt duchtig op de proef gesteld maar toch vinden we de jeugdherberg Klavervelden, waar een aantal fietsende dames ons met verwondering verwelkomen. Aan de wandelboom is het wenselijk om de juiste richting te kiezen want Bergen-op-Zoom is een druk wandelkruispunt. Zowel de GR 5, de GR 12 en de Nederlandse paden LAW 5.1, 1.3 en 11 maken hier hun opwachting. We trekken onmiddellijk en voor een lange tijd het bos in. Het ligt er prachtig bij in zijn herfstkleuren en met een droge ondergrond bij een zacht temperatuurtje. Voorbij een 300 jaar oude lindeboom doorkruisen we het gehucht Heimolen maar dat is slechts een kort intermezzo van onze boswandeling. Aan het vliegveld van de luchtmachtbasis Woensdrecht lijkt het wel of we aan de kust zitten. Vanaf een hoger gelegen duin wachten we vergeefs op landende of opstijgende vliegtuigen en genieten ondertussen van het weer en de meegebrachte picknick. Verder door het bos komen we na een tijdje bij de wijk ‘Het Eiland’. Wat later wijken we even af van de route om de plaats van de middagpauze in Huijbergen te bereiken. Waar we een klein café verwachten zien we op de deur “gesloten” hangen. Gelukkig hebben we ons vergist van deur want we worden binnengelaten in een ruime zaal, met een al even ruim terras. De eigenaars hebben voor verse soep gezorgd en die is in een mum van tijd op, maar geen nood: er wordt andere aangevoerd.
Na de rustpoos zoeken we weer de GR op. We duiken opnieuw de bossen in. We steken een drukke Putse Weg over om dan verder tussen de bomen richting Ossendrecht te gaan. We trekken niet door het centrum maar maken een ruime bocht ten westen en ten zuiden van deze deelgemeente van Woensdrecht. We laten de bossen achter ons en doorkruisen een open gebied dat ons zuidelijk naar de Belgisch-Nederlandse grens brengt. Aan grenspaal 265 is het zover. Nog wat verder in dezelfde richting bereiken we ons eindpunt. We zien de bus al staan en ook de waardin van het café “De Leeuw van Vlaanderen” heeft ons zien komen. Wat bang van de grote groep en het werk dat dit met zich meebrengt trekt ze vlug haar deur toe voor onze neus. Dat is echter zonder onze Bianca gerekend, want al even vlug trekt ze de deur weer open met de vraag of het misschien gesloten is. Het is niet gesloten maar men had van ons verwacht dat we op voorhand een seintje zouden geven. Nu is het al ver gekomen dat men om op café te gaan al moet reserveren. Met wat tegenzin maar met de vlugge inkomsten in gedachten worden we dan wel op een vlotte manier bediend en kunnen we de mooie wandeling ook in alle schoonheid afsluiten.
Chauffeur Ricky brengt ons daarna veilig terug naar Zottegem.