7 december 2011 Dagstapper Voorde Patrick
Voor de laatste Gr-trip van 2011 kiezen we het traditioneel wat dichterbij huis. Dit keer trekken we met eigen vervoer naar Voorde. Zijn het de slechte weersvoorspellingen of de moeilijkheden om de kerk van Voorde te bereiken (wegenwerken), we weten het niet, maar er zijn wel wat ingeschrevenen die niet komen opdagen. De meesten hadden vooraf wel een seintje gegeven en dat vinden we wel fijn. De bende is 44 man en vrouw sterk en om 9 u 30 kunnen we van start, wel wat later dan gewoonlijk. We laten het kasteel van Voorde, nu bewoond door een kunstenaar, al vlug achter ons. Langs enkele veldwegen komen we op de weg Geraardsbergen – Aalst. Wat anders een drukke verkeersader is ligt er nu wat verlaten bij door de hogervernoemde werken. Wij niet getreurd. Een flauwe klim brengt ons naar de Mont-Blanc, niet de echte natuurlijk. We doen de kerk van Smeerebbe niet aan en trekken noordelijk voorbij de wel drukke weg Brakel – Ninove richting Steenhuize en Sint-Antelinks. Daar aangekomen houden we eventjes halt aan de oriëntatietafel bij de kerk. We tanken wat energie bij en we genieten van het werkelijk prachtig wandelweer. De weersvoorspellers hebben het nog maar eens mis. Dan is het tijd om wat natuur te verkennen. Het Duivenbos is een natuurreservaat dat beheerd wordt door Natuurpunt. Dit bronbos in een komvormig dal is een echt stiltegebied. Na de lus in het bos zetten we koers naar Sint-Lievens-Esse. Juist voor de alomgekende watertoren wanen we ons eventjes in Waterloo. Een plaatselijke landbouwer heeft op zijn erf een ware heuvel aangelegd en de top bekroond met een leeuw. Wat zou Napoleon hiervan denken? Het zal ons worst wezen en langs de Sint-Livinuskapel komen we in het centrum bij de brouwerij van Pater Lieven. Sommige medewandelaars vinden het spijtig dat we hier geen middagpauze houden, maar het is nog iets te vroeg. We laten de bierproducent en de kerk achter ons en stappen naar de Schonenberg. De honger en de dorst beginnen te knagen want we voelen de druk in onze rug. “De Paling” biedt soelaas. Nog een geluk dat de groep niet te groot is want het café, ook gekend door Eandis-werknemers, is net groot genoeg om iedereen een zitplaats te kunnen verschaffen. Na de lunch keren we terug naar Sint-Antelinks en de streek-GR Vlaamse Ardennen die we ondertussen verlaten hebben. Toch komen we die nog enkele keren tegen zodat sommigen zich beginnen afvragen of de voortrekker niet de weg is kwijtgeraakt. Niet dat zoiets niet kan gebeuren natuurlijk maar ditmaal lopen we bewust op enkele paadjes die we in de voormiddag ook bewandeld hebben. Zo komen we terug bij de Kerk en de oriëntatietafel en opnieuw houden we hier een kleine stop. Langs niet Gr-wegen komen we dan in Aspelare. We trekken door het centrum om dan in zuidelijke richting terug te keren naar Voorde. We zien het kasteel nu van een andere kant en door een laatste bosje landen we waar we vertrokken zijn. Voorde heeft maar weinig te bieden op horeca gebied en de meesten zoeken dan ook vlug hun voertuig op naar huis of …