23 februari 2011 Dagstapper 1 Antwerpen - Essen Patrick
We hebben ons toch nog eens laten verleiden door de NMBS voor onze eerste GR-uitstap van dit jaar. Het is niet eens zo’n onmogelijk uur om te vertrekken. Stipt om 7:18 vertrekt onze trein voor een eerste tussenstop naar Gent. En daar begint het oud zeer opnieuw. De rit naar Antwerpen heeft een vertraging van 12 minuten en dit loopt nog op. Ofwel horen we met z’n allen niet goed ofwel werken de luidsprekers in de trein niet. Het kan ook zijn dat men de moeite niet neemt om info te geven. Feit is dat de trein in Berchem weigert om verder door te rijden omdat er al te veel vertraging is. Met de weinige inlichtingen die we kunnen krijgen zit er niets anders op om vanuit Berchem een trein te nemen naar … Essen. Hier hebben we dus geluk en al bij al zijn we niet eens veel later ter bestemming.
Een stralende zon verdienen we blijkbaar niet maar het is droog, voorlopig. Al vlug pikken we de wit-rode streepjes op van de GR 5. We stappen voorbij het karrenmuseum in de Kiekenhoeve en langs de Velodreef naar bosrijk gebied. Steeds verder naar het zuiden komen we in de buurt van het Vlaams natuurreservaat de Kalmthoutse Heide. Bij enkele rustbanken en een infopaneel trekken we het gebied binnen. De GR 5 slingert door het reservaat op een lokaal wandelpad: het Duinpad. En ja, met een beetje verbeelding kan het zand vergeleken worden met een kuststrook. Het zeewater moeten we wel missen maar dat wordt grotendeels vervangen door uitgestrekt heidekruid. Het heidelandschap wordt in stand gehouden door begrazing met schapen, geiten, paarden en Gallowayrunderen. Waarschijnlijk is de ijzige wind over de vlakte er oorzaak van dat we geen enkele grazer te zien krijgen. We verlaten het domein aan de Putsesteenweg bij het educatief centrum de Vroente, waar we een fraaie wandelboom kunnen bewonderen. Aan de treinhalte Kijkuit dwarsen we de sporen waar we eerder die dag nog over gereden zijn en zo naderen we Kalmthout. Bianca heeft weer een locatie voor de middagpauze weten te versieren. De cafetaria van het plaatselijk zwembad biedt alles wat we nodig hebben. Er is ruimte genoeg, de bediening mag er zijn en er is ook nog wat te zien door de glazen doorkijk naar het water.
Voorzien van nieuwe energie zoeken we de achtergelaten GR-markeringen weer op. Dat duurt echter niet lang want wat verder verlaten we de GR 5 en zijn we aangewezen op de tekst uit de topogids. Het traject oogt wat minder fraai dan voor de middag en er is ook meer verharding. Toch blijven de wegen rustig en is het uitzicht mooi. Langs de Gageltjes komen we zo bij de Bakkersmolen. Deze sierlijke gemetselde molen vormt een geheel met een met hout gestookte bakoven, een stoommachinemuseum en een winkel, waar men ter plaatse gebakken brood kan kopen. Al deze bezienswaardigheden zijn niet aan ons besteed want het begint zowaar te sneeuwen! Tussen de alsmaar groter wordende vlokken zetten we dan maar vlug koers naar het noorden. In de laatste kilometer wordt de route versperd door wegenwerken. Hier is men bezig met het aanleggen van een nieuwe wijk en de beschrijving klopt niet helemaal meer. Met de streep in zicht vinden we wel gemakkelijk het station van Essen terug. De trein staat reeds op ons te wachten, maar de dorst doet velen nog op zoek gaan naar een drankgelegenheid, die zoals tegenwoordig in veel dorpen moeilijk te vinden is. Gelukkig vertrekt ons voertuig op tijd want in Antwerpen Centraal hebben we slechts zeven minuten om van de kelderverdieping naar de hoogste sporen te spurten. Iedereen raakt op tijd ter plaatse en de rest van de terugtocht verloopt zonder problemen. Om kwart voor 8 stappen we moe maar voldaan het station van Zottegem uit.