14 juli  2010               GR  IJzer :  Buysscheure - Esquelbecq           Patrick

Onze eerste GR-busreis dit jaar is eveneens de eerste etappe van een vierdelige trektocht langs de IJzer. Het is de bedoeling dit over 2 jaar te spreiden. De bron van de derde stroom in ons land ligt zoals bij de Schelde en de Maas in Frankrijk. Buysscheure ligt in Frans-Vlaanderen niet zo ver van St.-Omer. Voor onze buschauffeur is dat het einde van de wereld want hij doet zijn best om ons een groot deel van Noord-Frankrijk te laten bewonderen. Ongeveer een uur later dan voorzien en na een feilloze GPS-begeleiding van Egmont zelf zet hij de grootste groep af aan de kerk van Buysscheure. De andere groep moet een stukje verder op de GR gedropt worden. De 50-koppige groep zet zich in beweging op zoek naar de oorsprong van de IJzer onder een zonnige hemel. Veel straat- en plaatsnamen getuigen nog steeds van de Vlaamse oorsprong van de streek. Na ongeveer anderhalve km zien we een eerste bordje “IJzer”. Een recent aangelegd parkje accentueert hier de bron. Langs een licht golvend parcours door de rijpende graanvelden komen we bij het punt waar de tweede groep vertrokken is en blijkbaar heeft de chauffeur zijn weg gevonden want er is geen spoor meer van hen te bekennen. Eerst eventjes bergaf en dan terug opwaarts richting Merckeghem komen we bij de watertoren Siden. Sommigen krijgen bij dit dorstig weer het water in de mond, maar vooraleer we de middagstop aandoen moeten we eerst nog een ommetje maken. Wat afdalen in een bosje en dan stijgen naar de kapel van O.L.V. van de Krampen. Nog een forse knik om op de hoofdweg te geraken en eindelijk zijn we in de “Vlasboote”. De voorpost heeft de cafébaas al verwittigd van onze komst en alles staat klaar om de grote groep te ontvangen. Dank zij wat hulp gaat de bediening bijzonder vlot en is iedereen in een mum van tijd voorzien van het nodige vocht. De plaatselijke Picon-vin blanc smaakt heerlijk. Op het grote TV-flatscreen is het nationaal defilé in Parijs aan de gang en wat blijkt: het giet daar water!! Als we buitenkomen is het hier wel nog droog voor de groepsfoto maar toch schuiven al wolken voor de zon. Parijs ligt echter dichterbij dan velen van ons denken en wat later beginnen de eerste druppels te vallen. Het gaat van kwaad naar erger en de regenkledij wordt bovengehaald. Aan het kruispunt Pandgat is de route blijkbaar gewijzigd en moet een omweg gemaakt worden om Bollezeele te bereiken. Toch straf dat zo een recente GR reeds wijzigingen ondergaat. In Bollezeele zelf heeft de andere groep zijn tweede halt gehouden (!) maar wij stappen lekker door. Het wordt een lange drijfnatte tocht door de velden en soms letterlijk door de akker. Steeds is de IJzer min of meer dichtbij maar veel oog hebben we er niet voor want we proberen tevergeefs zo droog mogelijk te blijven. Ook de nationale feestelijkheden in de dorpjes lijken uitgeregend. Na het kruispunt ‘De Klokke’ komen we weer in de bewoonde wereld en na een doortocht door het druipend gemeentelijk park van Ekelsbeke zijn we ter bestemming op de markt, waar de bus eenzaam geparkeerd staat. Even de wandelbotinnes uitgieten en droge kousen aantrekken en dan op zoek naar wat innerlijke verfrissing. Door de nationale feestdag zijn de meeste zaken gesloten en is het even zoeken om toch nog een biertje te vinden in de weinige tijd die er nog rest. Op het afgesproken uur vertrekt de bus terug huiswaarts en wonderlijk genoeg doet hij er nu een uur minder over zodat we op tijd in Zottegem afgezet worden. Op 11 augustus gaan we een vervolg breien aan deze trip en trekken we dan naar de Frans-Belgische grens in Roesbrugge (bij Sonja). Hopelijk zijn de weergoden ons dan wat beter gezind.